Μεγάλη Δευτέρα σήμερα και ξεκινά η Εβδομάδα των Παθών, η πιο κατανυκτική περίοδος για την Ορθόδοξη Εκκλησία. Τι σηματοδοτεί όμως η συγκεκριμένη ημέρα και ποιο είναι το βαθύτερο νόημά της;
Την επόμενη ημέρα από την Κυριακή των Βαΐων, η Εκκλησία τιμά τη μνήμη του Πάγκαλου Ιωσήφ, ενός από τα πιο χαρακτηριστικά πρόσωπα της Παλαιάς Διαθήκης. Ο Ιωσήφ, γιος του Ιακώβ, ξεχώριζε για την αρετή και την αγνότητά του, γεγονός που προκάλεσε τη ζήλια των αδελφών του. Εκείνοι, θέλοντας να τον ξεφορτωθούν, αρχικά τον έριξαν σε έναν λάκκο και στη συνέχεια τον πούλησαν σε εμπόρους.
Οι έμποροι τον οδήγησαν στην Αίγυπτο, όπου κατέληξε στην υπηρεσία του Πετεφρή. Εκεί, εξαιτίας της άρνησής του να υποκύψει στις πιέσεις της συζύγου του αφέντη του, κατηγορήθηκε άδικα και φυλακίστηκε. Ωστόσο, η πορεία του άλλαξε όταν ερμήνευσε το όνειρο του Φαραώ, προλέγοντας επτά χρόνια ευφορίας και επτά χρόνια πείνας. Έτσι, απέκτησε υψηλή θέση και κατάφερε να σώσει πλήθος ανθρώπων από τον λιμό, ακόμη και τα ίδια του τα αδέλφια.
Παράλληλα, στη λατρευτική ζωή της ημέρας αναφέρεται και το γεγονός της άκαρπης συκιάς. Ο Χριστός, περπατώντας προς την Ιερουσαλήμ, είδε μια συκιά γεμάτη φύλλα, αλλά χωρίς καρπούς. Τότε την καταράστηκε και αυτή ξεράθηκε αμέσως. Το περιστατικό αυτό έχει συμβολικό χαρακτήρα, καθώς δείχνει την πνευματική ακαρπία, δηλαδή την απουσία έργων πίστης, παρά την εξωτερική εικόνα ευσέβειας.
Το απόγευμα της Μεγάλης Δευτέρας τελείται η Ακολουθία του Νυμφίου, όπως και τις επόμενες δύο ημέρες. Κατά τη διάρκειά της ψάλλονται γνωστά τροπάρια, όπως το «Ιδού ο Νυμφίος έρχεται» και το «Τον Νυμφώνα σου βλέπω», τα οποία καλούν τους πιστούς σε εγρήγορση και πνευματική προετοιμασία.
Η Μεγάλη Δευτέρα αποτελεί την αρχή μιας εβδομάδας βαθιάς περισυλλογής, υπενθυμίζοντας την αξία της πίστης, της υπομονής και των έργων στη ζωή του ανθρώπου.